 |
|
|
Vakantie overzicht Kreta
Bekijk alle vakantie Kreta aanbieders in 1 overzicht, makkelijk en handig uw vakantie naar Kreta zoeken en bij uw vakantie aanbieder direct online boeken! Vakantie Kreta
|
Reisverslagen Kreta
Hier vindt u binnekort reisverslagen over Kreta, mocht u uw eigen reisverslag willen publiceren, stuurt u ons dan een email naar: info@vakantie-kreta.nl
Reisverhaal Kreta, van Ben Moerkerken, webredacteur voor vakantie-kreta.nl en fervent Kreta ganger:
 Mijn laatste reis naar Kreta begon op zondag 25 mei 2008 op luchthaven Schiphol. Vanaf hier vloog ik in een kleine vier uur naar de hoofdstad van Kreta; Heraklion. Toen we (mijn vriendin en ik) twee uur later aankwamen bij het hotel (hotel Fasia beach), was het inmiddels al 23.45 uur en zijn we vrijwel direct gaan slapen.
De volgende ochtend konden we pas goed zien op wat voor mooie plek we zaten. Vanaf ons balkon op de eerste verdieping hadden we uitzicht op de zee en Sissi. Het centrum van dit kleine dorpje lag op slechts een paar minuten lopen van het hotel en was daarom de eerste plek die we deze vakantie bezocht hebben.
Sissi
 Sissi is een klein dorpje met souvenirwinkeltjes, restaurants, cafés en een haventje. Ook zijn hier winkels voor meer praktische benodigdheden te vinden, zoals een bank en een apotheek. Vooral het haventje van Sissi maakt dat het dorp er gezellig en sfeervol uitziet. Boten vanuit Heraklion en Chersonissos leggen hier aan om toeristen in een aantal uur het dorp te laten verkennen. Vrijwel alle restaurants liggen aan deze haven en dat maakt dat het gezellig is om hier wat te gaan eten. Sissi heeft ook een klein zandstrandje waar men kan zwemmen in de baai van het dorp. Wat ik zelf heel prettig aan het dorp vond, was dat het er erg gezellig was, maar dat er niet te veel toeristen te vinden waren. Het dorp is klein en rustig en de mensen zijn er erg gastvrij.
Fietsen
 Omdat we niet dachten een auto te gaan huren, hadden zowel mijn vriendin als ik geen rijbewijs bij ons. Het heeft er niet voor gezorgd dat we een minder leuke vakantie hebben gehad, maar het was makkelijker geweest om een auto tot onze beschikking te hebben.
Kreta is een groot eiland en door de bergen en heuvels wordt het moeilijk om zonder auto Kreta te verkennen. Omdat we toch een aantal dorpen in de buurt wilden bezoeken, hebben we in Sissi fietsen gehuurd. Toen ons werd verteld dat we het beste naar het westen (in de richting van Malia en Chersonissos) konden fietsen en er in het oosten eigenlijk alleen maar heuvels en minder bekende dorpen te vinden waren, besloten we om toch naar het oosten te gaan (het onbekende is altijd leuker!).
Milatos
 Na een fietstocht over een zandweg langs een steile rotshelling kwamen we aan in het dorpje Milatos. Vanaf Sissi was het ongeveer twintig minuten fietsen en onderweg konden we genieten van de zee en de rotsachtige omgeving.
Milatos is verdeeld in twee delen; het deel waar de lokale mensen wonen en iets meer landinwaarts ligt en het gedeelte dat langs de kust ligt. Aan de kust waren ook de restaurantjes en taveernes te vinden. Het gedeelte aan de kust was (net als het gedeelte landinwaarts) erg rustig en er kwamen vrijwel alleen maar wandelaars en fietsers. Waarschijnlijk zorgde dit er ook voor dat de sfeer gemoedelijk was en de lokale inwoners erg gastvrij waren.
 Na een rustpauze bij één van de taveernes begonnen we aan de rit naar de Milatos-grot. Deze grot lag slechts drie kilometer bij Milatos vandaan, maar op een hoogte van 70 meter (en bij een temperatuur van iets meer dan 30 graden).
Na drie kwartier fietsen, en met een knalrood hoofd, kwamen we aan bij de Milatos-grot. Bij de grot waren geen mensen te vinden en van binnen was het ook niet erg bijzonder. Het uitzicht vanaf de grot over de zee en de rest van de omgeving maakte echter dat het bereiken van de grot de moeite zeker waard was.
Na onze fietstocht naar het oosten van het Kreta, besloten we om een aantal dagen later naar het westen te fietsen. Hier waren minder heuvels en konden we over de autoweg rijden. Men moet alleen wel goed opletten op deze wegen; er zijn geen aparte fietspaden en de Kretenzen staan niet bekend als de beste bestuurders van Europa.
 Het duurde ongeveer een kwartier voor we aankwamen bij de opgravingen van Malia. Op deze plek zijn de ruïnes van een Minoïsch Paleis te bezichtigen. Een bezoek aan de opgravingen was interessant en leuk om een keer te doen, maar we zijn hier niet lang gebleven. Er is te weinig van het paleis overgebleven om een duidelijk beeld te krijgen van hoe het er vroeger uit moet hebben gezien. Ook zorgde de temperatuur (bijna 35 graden) ervoor dat het niet prettig was om hier langer dan een half uur te blijven.
 We zijn doorgereden naar het centrum van Malia. Wat meteen opviel, was de drukte in het centrum van de stad. Overal waren jongeren te vinden die allemaal richting het strand liepen om daar langzaam wakker te worden en bij te komen van de vorige avond. Malia is een echte uitgaansstad en er waren dan ook veel discotheken, cafés en bars te vinden. Verder werden hier veel quads en scooters verhuurd. Ook staat de stad bekend om de vele Engelsen die hier in de zomermaanden verblijven. Na Malia zijn we terug gereden naar Sissi, maar men kan ook de autoweg naar Chersonissos volgen. Chersonissos is met de fiets goed te bereiken.
Samariakloof
 Één van de hoogtepunten van de vakantie was een bezoek aan de Samariakloof. De kloof is zestien kilometer lang en zakt van een hoogte van 1200 meter af naar zeeniveau. Omdat de Samariakloof aan de westkant van Kreta ligt en wij in het oosten verbleven, moesten we de ochtend van de wandeling vroeg opstaan; om 5.00 uur ’s ochtends werden we opgehaald. Na een rit van vijf uur langs de noordkust van Kreta en door de Lefka Ori (Witte Bergen), kwamen we aan bij het beginpunt van de kloof. Vanaf hier liepen we in de eerste vier kilometer ruim 600 meter naar beneden. Dit was dan ook het steilste stuk van de kloof. Men moet bij elke stap opletten waar men de voeten neerzet, omdat de ondergrond nergens gelijk is. Door de gehele kloof komt men kiezels, keien, rotsstukken en uitstekende stenen tegen die de tocht lastig maken. Het is dan ook aan te raden om geregeld even te stoppen en van het uitzicht te genieten, want tijdens het lopen is dat bijna niet mogelijk.
Tijdens de eerste paar honderd meter heeft men een schitterend uitzicht op de Samariakloof en de omringende bergen. Na een aantal kilometer komt men in een bos terecht en is hier ook het eerste rustpunt te vinden. Wij bereikten dit punt na ruim een uur en hebben hier even wat gegeten. Er zijn hier ook een wc en een waterkraan (met drinkwater) te vinden.
De tocht verloopt vanaf hier met stijgingen en dalingen, waarbij men ook het eerste water van het riviertje kan tegenkomen. In dit gedeelte van de Samariakloof loopt men voornamelijk in de schaduw en dat is op een warme dag erg aangenaam. 500 Meter voor het tweede rustpunt komt men namelijk op het vlakke gedeelte van de kloof en hier is geen beschutting meer te vinden.
 Na een korte pauze, en nadat we onze flesjes weer met water hadden bijgevuld, verlieten we het tweede rustpunt. We liepen over loszittende stenen en tussen steile rotswanden. Het uitzicht was hier geweldig, ook omdat na elke 50 meter de kloof er weer anders uitzag. Het enige nadeel op dit moment was dat het ongeveer 13.00 uur ’s middags was en de temperatuur snel begon op te lopen.
Om iets voor 14.00 uur verlieten we het laatste rustpunt, om ongeveer een half uur later aan te komen bij het smalste gedeelte van de Samariakloof. De rotswanden staan hier slechts drie meter uit elkaar en het is dan ook een mooi moment om even te stoppen en te genieten van de omgeving. De laatste paar kilometer loopt men over loszittende stenen en over houten bruggetjes en komt men uiteindelijk uit bij het tweede en laatste checkpoint (het eerste checkpoint bevindt zich aan het begin van de kloof). De checkpoints zijn opgezet om ervoor te zorgen dat iedereen die de Samariakloof ingaat, er ook weer uitkomt.
 Vanaf het laatste checkpoint is het nog ongeveer twee kilometer voordat men bij Agia Roumeli en de Libische Zee aankomt en deze kilometers kunnen erg zwaar aanvoelen. Ik dacht bij het laatste checkpoint dat de wandeling erop zat, maar moest toen nog twee kilometer verder lopen. En na een tocht van vijf uur van klimmen en dalen over loszittende stenen en met een temperatuur van 35 graden, voelt dat (op z’n zachtst gezegd) niet prettig. Men moet bij een tocht door de Samariakloof dan ook echt goede schoenen aantrekken, flesjes water meenemen en toch wel over een redelijke conditie bezitten. De afdaling kan als een aanslag op de knieën en benen voelen.
 Ondanks dat de tocht zwaar kan zijn, was het zeker de moeite waard en ben ik blij, tevreden en trots dat ik het gedaan heb. Het uitzicht op sommige plekken is geweldig en de natuur en omgeving zijn door de gehele kloof erg mooi om te bezichtigen.
Na de tocht door de Samariakloof hebben we gezwommen in de Libische Zee. De zee is erg helder en is een heerlijke verkoeling na een lange, warme tocht door de kloof.  In Agia Roumeli zijn restaurants en taveernes te vinden waar men kan eten na de tocht. Vanaf hier reisden we via Loutro met de boot terug naar Hora Sfakion, om vanaf hier met de bus weer richting het hotel te gaan.
Gastvrijheid
Ik vond dat de Kretenzen over het algemeen erg vriendelijk en gastvrij waren. Winkeliers en inwoners probeerden zo goed mogelijk vragen te beantwoorden en hielden zo nu en dan (wanneer ze een beetje Engels konden praten) een gesprekje met je. Dat  gebeurde voornamelijk op plekken waar minder toeristen kwamen. In grotere plaatsen (zoals Malia) waren de winkeliers wat minder persoonlijk. Ze wilden hier alleen een gesprek voeren als ze je daarmee naar hun restaurant konden lokken.
Verkeer
Het verkeer op Kreta is één van de dingen die mij op het eiland is opgevallen. Ondanks dat de belangrijkste autoweg van het eiland vaak uit één baan bestaat, rijden auto’s en bussen toch regelmatig naast elkaar. Omdat de autowegen gescheiden worden door een doorgetrokken streep, en inhalen dus verboden is, maken veel auto’s en bussen gebruik van de vluchtstrook om aankomend verkeer er langs te laten.
 Wanneer sommige auto’s bij het inhalen toch over de streep rijden, maakt het tegemoetkomende verkeer ook gebruik van de vluchtstrook om ongelukken te voorkomen. Voor toeristen is dit misschien gek om te zien, maar voor de Kretenzen is dit een normale manier van rijden. Wanneer er ongelukken met auto’s of bussen voorkomen op het eiland, zijn er dan ook vaak toeristen bij betrokken.
Ik ga me opmaken voor mijn volgende vakantie naar Kreta!
|
|
|
Vakantie aanbieders Kreta
 Oad
Oad
Kreta
Oad.nl
 Arke
Vakanties
Kreta
Arke Kreta
 Neckermann
Kreta
vakantie
Neckermann
 Sunweb
Sunweb
Kreta
Sunweb
 Thomas cook
Thomas cook
vakantie Kreta
Thomas cook
 Griekenland online
Fly-drives naar
het andere Kreta
Griekenlandonline
 Zoekvakantiehuis
Vakantiehuizen Kreta
Zoekvakantiehuis
 Vacancia vakantiehuizen Kreta
Vacancia.nl
|
